Een goede ouder zijn, een inspirerende partner, een loyale werknemer en ook nog tijd overhouden voor jezelf, hoe doe je dat allemaal? Iedereen komt naar mij toe voor advies en hulp, ik kan geen nee zeggen, maar ik kom niet aan mijn eigen werk toe. Ik doe enorm mijn best en tóch krijg ik een slechte beoordeling. Ik ben alleen maar moe, alles is me teveel en ik hoor mezelf tegen de kinderen snauwen. Als bedrijfsmaatschappelijk werker bij een Arbodienst heb ik me een aantal jaren bezig gehouden met verzuimbegeleiding van zieke werknemers met psychische klachten. Veel spanningsgerelateerde klachten ontstaan vaak door een slechte balans tussen werk en privé. Soms is dit een tijdelijke zaak, bijvoorbeeld door een verhuizing (in combinatie met) een nieuwe baan. Vaker blijkt de onbalans chronisch te zijn: een veeleisende baan/baas in combinatie met een problematische thuissituatie (alleenstaand ouderschap, huwelijks-/ financiële problemen) zorgen voor een slechte nachtrust, een gespannen lijf, 'een kort lontje'. In de begeleidingen (met de Verbeterde Wet Poortwachter in de hand) staat terugkeer naar het werk centraal. Weer overzicht krijgen, prioriteiten leren stellen, beslissingen nemen, weer plezier krijgen in je werk (en in je leven), dáár gaat het in verzuimbegeleiding om. Soms betekent dat een doorverwijzing (naar een haptotherapeut, een psycholoog of een andere specialist). Vaak is de tijdelijke ondersteuning van bedrijfsmaatschappelijk werk voldoende om een schijnbaar vastgelopen situatie weer vlot te trekken. Daartoe is regelmatig contact met de werkgever/leidinggevende onontbeerlijk, zodat een soepele terugkeer naar de werkvloer gewaarborgd wordt.